که آتش برآمد ز دریای آب …

در: جرس یادداشتی از  : سارا زرتشت

30 آبان ماه  ، سالرزو تولد ِ عبدالله رمضان زاده است . یعنی عبدالله درست روزی  به دنیا آمده است که آبان و  آذر به هم  می رسند .

اوستا ، آب را آپ و آذر را آثر می نامد  و در اساطیر ایرانی  آپ فرشته ی نگهبان ِ آب است و آثر فرشته ی نگهبان ِ آتش . از این رو ، ایرانیان  ماه هشتم سال را آبان و ماه نهم سال را آذر نامیده اند . یعنی آخرین روز آبان روزی است که » آتش از آب بر می آید » !

در فرهنگنامه ی دهخدا ،  » آتش از آب بر آمدن «  ،  کنایه از » کاری عظیم  پیش آمدن » است . فردوسی در شاهنامه  ،  هنگامی که می خواهد  ، حضور  ِ «  رستم » را  در مرزهای ایران  ، به افراسیاب خبر دهد ،   از این  تعبیر استفاده می کند  :

پس آگاهی آمد به افراسیاب                       که آتش برآمد ز دریای آب …
از ایران نهنگی برآمد بجنگ                 که شد چرخ گردنده را راه تنگ

تولد ِ عبدالله ،  در این روز عجیب ، بهانه ای شد تا  به یاد بیاوریم که  امنیت ِ نسبی ِ مرزها ی  غربی ایران   و مشارکت ِ مدنی کردها در جمهوری اسلامی ایران ، بیش از هر کسی ، محصول ِ هنرمندی ِ  عبدالله رمضان زاده است  و پیش از عبدالله ، کسی  نتواسته بود » این کار سخت » را به انجام برساند و » آتشی از آب برآرد «  .  از این بابت  ایران و کردستان مدیون اویند .

افسوس ! این روزها ،  آتش از آب ندانسنتن   باب شده است .  .  عوام هم می دانند که آتش از آتش گل می کند و آتش را به آتش نتوان کشت  . آیا پیش از آنکه  آتش که به بیشه افتد و تر و خشک را بسوزاند ؛ بزرگی هست که آبی بر آتش زند ؟

تولدت مبارک فرزند آب و آتش